[fic][khr]What is love? III (D18) ตอนที่ 2

posted on 10 Aug 2013 18:54 by papyrustree in fanfic

มาต่อแล้วค่ะ

Katekyo hitman Reborn! Fan Fiction

What is love? III

Pairing: D18 6918 27??

Warning: Yaoi, PG15, C?

 

ตอนทีื 2

 

 

 

 

 

"ปัญหาคือไข่ที่เกิดจากสังเคราะห์DNAไม่สามารถคงสภาพไว้ได้นานครับ"

การวิจัยติดปัญหายังแก้ไขไม่ได้ ทดลองมาหลายวิธีก็ไม่สำเร็จ

"หรือเพราะสภาพแวดล้อมแตกต่างจากร่างกายมนุษย์ เซลล์เลยมีสภาพคงอยู่ไม่ได้" นักวิจัยในทีมคนหนึ่งแสดงความคิดเห็นขึ้นมา

 

"ก็อาจจะเป็นไปได้นะครับ ถึงแม้พยายามทำให้เหมือนอยู่ในร่างกายมนุษย์ แต่ก็ไม่ใช่ร่างกายมนุษย์จริงๆ"  

อิริเอะโชอิจิเอ่ยสนับสนุนสมมติฐานของเจ้าสัตว์กินพืชนั้น

"จากเทคโนโลยีการผสมเทียมในมนุษย์ ก็จบที่ผู้ถือครรภ์คือมนุษย์ด้วยกันอยู่ดี"

อิริเอะโชอิจิอธิบายถึงเหตุผลว่าทำไมถึงเห็นด้วยกับข้อสมมติ

"นายจะบอกว่าฉันควรจะหาผู้หญิงมาตั้งครรภ์ให้"

ผมตอกย้ำข้อความที่แท้จริงที่พวกสัตว์กินพืชไม่พูดออกมาตรงๆ

"ถ้าจะว่าเอาอย่างนั้นผมจะเสียเวลามาทดลองพวกนี้ทำไม"

เจ้าม้าพยศไม่ยอมแน่ ผมเองก็ไม่ยอมที่จะฝากชีวิตลูกของผมให้กับคนอื่น

"แล้วถ้าผมทำให้ร่างกายอยู่ในสภาพพร้อมที่จะตั้งครรภ์ได้ เหมือนกับอวัยวะเทียมพวกนั้นด้วยพลังสายหมอก... "

"อาจจะเป็นไปได้นะครับฮิบาริคุง ถ้าใช้ร่วมกับเทคโนโลยีของคุณเวลเด้ อวัยวะพวกนั้นก็จะเกิดขึ้นมาจริงๆ เพียงแค่การจะทำให้ภาพมายาเป็นจริงได้ ต้องใช้ผู้มีพลังสายหมอกสองคน" อิริเอะโชวอิจิออกความคิดที่ดูง่าย แต่ยากสำหรับผม

ไม่ต้องมีใครมาบอกว่าผู้ใช้พลังสายหมอกที่เก่งกาจที่สุดที่ผมควรจะนำมาร่วมงานด้วยคือใคร....

 

โรคุโด มุคุโร่

โจทก์เก่าของผม

 

 

ผมไม่ได้อยากกลับมาเหยียบที่นี่เท่าไหร่ โลกแห่งความฝันที่ผมเคยขังตัวเองไว้ในช่วงเวลาที่รู้สึกเหนื่อยกับการปฏิสันฐานกับพวกสัตว์กินพืช ในวันที่มารับรู้ผมไม่ว่ายังไงผมเกิดมาให้อยู่ตัวคนเดียว ในความฝัน สระน้ำที่เต็มไปด้วยดอกบัว ผมก้าวผ่านเข้ามาในความฝันของโรคุโด มุคุโร่

"โอยะ ไม่น่าเชื่อว่าฮิบาริคุงจะมาหาผมถึงที่ หรือว่าเปลี่ยนใจจากม้าพยศกลับมาซบอกผมแทน"

"ผมมีธุระอื่น นายก็น่าจะรู้ดีอยู่แล้ว"

"คึหึหึ ฮิบาริคุงรู้จักผมดีที่สุดจริง" เสียงหัวเราะของหัวเจ้าสับปะรดมันน่าเลาะฟันออกมาเหลือเกิน ถ้าไม่ติดว่านี่เป็นแค่ความฝัน และอยู่ในฝันของเจ้านี่

"ยังไงผมก็อยากฟังจากปากของเธอ คำขอร้องน่ะ"

"โรคุโด มุคุโร่ ฉันขอให้นายช่วยฉันหน่อยได้ไหม"ผมกัดฟันพูดออกมา แต่ดูอีกคนเหมือนจะเห็นเป็นเรื่องตลก แค่นี้ผมก็แทบบ้า มันยากมากๆสำหรับคนที่ไม่เคยขอร้องใคร

"คึหึหึหึ ฮิบาริคุง เวลาคนญี่ปุ่นขอร้องคนอื่นเขาไม่ได้ยืนค้ำหัวกันแบบนี้นะครับ" นั่นหมายความว่าให้ผมคำนับเจ้านี่สินะ ผมได้แต่ยืนนิ่งชั่งใจไปซักพัก

"โอยะ ไม่ไหวสินะครับ น่าสงสารม้าพยศจริง ตอนนั้นเขาถึงก้มคุกเข่าขอร้องให้ช่วยคุณเลย"

ใช่ ดีโน่เคยขอร้องให้เบียคุรันช่วยผม ถึงแม้ภายหลังผมจะปฏิเสธการรักษาจากเจ้าสัตว์กินพืชหัวขาวนั่น หมอนั่นยอมสละศักดิ์ศรีของตัวเองเพื่อผม...

"ถ้าทำไม่ได้ก็กลับไปเถอะครับ ผมรู้ว่าศักดิ์ศรีของคุณมันสำคัญขนาดไหน" ถ้าเจ้าม้าพยศทำได้ผมก็ต้องทำได้ เข่าที่คุกลงไปกับพื้น มือที่วางด้านหน้า และหัวที่ก้มลงเกือบถึงพื้น

"ได้โปรด..." และคำขอร้องที่เปล่งออกมาจากปากผม มุคุโร่นิ่งไปพักใหญ่

"เงยหน้าขึ้นมาเถอะครับ ฮิบาริคุง ตกลง ผมจะช่วยคุณ"

ผมเงยหน้าขึ้น สีหน้าของเจ้าสับปะรดนั่นแทนที่จะทำหน้าสะใจตามที่ผมคาดไว้ กลับทำสีหน้าที่ดูเจ็บปวด ทำไมกัน?

"ไม่ใช่ผมที่จะเป็นผู้ร่วมใช้พลังมายากับคุณ แต่ผมจะส่งคนที่เหมาะสมกว่านั้น" หมอนั่นหันหลังให้ผม ก่อนที่ภาพรอบตัวจะแปรเปลี่ยนกลับมาในความฝันของผม สถานที่ที่เต็มไปด้วยดอกซากุระบานอยู่ทุกที่ และเสียงของเจ้าสับปะรดแว่วเข้ามา

"ทั้งที่เราสองคนต่างเป็นน็อตบิดเบี้ยวที่หลุดออกมาแต่ทำไมมีแต่คุณที่โชคดียังมีคนเก็บมาขันเข้าไปใหม่นะ"

 

 

 

รุ่งเช้า คนที่มุคุโร่ว่าจะให้มาช่วยผมก็มาถึง

"อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณเมฆา ฉันมาตามคำสั่งของท่านมุคุโร่ค่ะ"

นั่นสิ ผมลืมนึกไปเลยว่ามีคนที่เหมาะกับงานนี้มากกว่าเจ้าสับปะรดนั่นอีก โดคุโร โครม

 

เรื่องนี้ผู้หญิงน่าจะรู้ดีที่สุด

 

 

เราเล่าถึงรายละเอียดและแผนที่จะใช้ ถ้ามันสำเร็จก็คงเป็นนวัตกรรมชิ้นใหญ่ การเก็บพลังสายหมอกและผมในการสร้างอวัยวะจริงขึ้นมา ส่วนของมดลูก เก็บไว้ภายในบูสเตอร์ดัดแปลงของเพื่อนเจ้าหนูและใช้พลังเมฆาหล่อเลี้ยงให้คงสภาพอยู่ ก่อนที่จะฝังเข้าไปในท้องของผม

ถึงจะรู้สึกแปลกๆ แต่ทุกอย่างก็เป็นไปได้ด้วยดี จนวันรุ่งขึ้น

 

"ฮ้าว"

ทำไมอากาศถึงร้อนขนาดนี้ เหนียวตัวไปหมด หันไปมองนาฬิกาแล้วไม่แปลกใจ นี่ก็เกือบเที่ยงแล้ว ทำไมร่างกายถึงเมื่อยขบไปหมด ไม่มีแรง ผลข้างเคียงหรือ? ก่อนที่ผมจะเรียกเทตสึ จะได้จัดเตรียมน้ำร้อนไว้แช่แก้ปวดเมื่อย

แต่เมื่อเทตสึเปิดประตูเลื่อนมารับคำสั่งตามปกติ ก็แหกปากเสียงหลง

"คุณเคียวครับ หน้าอก.."

หน้าอก? มันมีอะไรแปลก ผมเลยมองดูตามที่เทตสึว่า ก่อนที่พบเรื่องน่าช็อคยิ่งกว่ากระสุนดับเครื่องชน หรือบาซูกาทศวรรต

หน้าอกผม...ใหญ่ขึ้น ไม่สิ ร่างของผมเล็กลง เสียงก