[fic][khr]What is love? III (D18) ตอนที่ 4 end

posted on 12 Aug 2013 18:36 by papyrustree in fanfic

มาถึงตอนจบอย่างงงๆ ฮา

Katekyo Hitman Reborn! Fan Fiction

What is love? III

Pairing: D18

Rate PG-15

Warning: Whitening?

 

ตอนที่ 4 

 

 

 

 

หลังจากเช็คร่างกายหลังฟื้นเสร็จ ซึ่งเคียวยะก็แข็งแรงดีไม่มีอะไรผิดปกติ  และร้องจะกลับบ้านทันดี แน่นอนระดับฮิบาริเคียวยะหมอที่ไหนจะกล้าห้าม

 

เราสี่คนจึงได้กลับบ้าน ใช่สี่คน ฉัน เคียวยะ และตาหนูทั้งสอง

"เคียวยะคิดชื่อตาหนูไว้แล้วหรือยัง"

ฉันถามไประหว่างเคียวยะพาเด็กสองคนเข้านอนหลังอิ่มอร่อยกับนมแม่ เคียวยะให้นมลูกเอง ถึงไม่ค่อยเข้าใจแต่เหมือนร่างกายเคียวยะจะยังมีผลข้างเคียง อืม จะว่างั้นก็ไม่ใช่ น่าจะเรียกว่าผลต่อเนื่องมากกว่า เอาเป็นว่ามีน้ำนมให้เจ้าตัวเล็กสองคนได้กินอย่างเอร็ดอร่อยแล้วกัน

"..."

คิดหนักขนาดนี้ ท่าทางจะไม่ได้คิดไว้

"งั้นขอฉันตั้งชื่อนะ"

"ไม่ได้ ลูกของผม ผมจะตั้งชื่อเอง" เคียวยะตวาดขึ้นมา ก่อนที่จะลดเสียงลงเพราะกลัวตาหนูทั้งสองตื่น

"โถ่ เคียวยะ ไม่ใช่ลูกเคียวยะคนเดียวซักหน่อย ลูกของเราต่างหาก"

"คุณไม่ได้ตั้งท้อง คุณไม่รู้หรอก"

โอเค ฉันยอมก็ได้ แต่ก็ของอนหน่อยเถอะ

 

"...ทำหน้าแบบนั้นอยากโดนขย้ำตายหรือไง"

ความขี้หงุดหงิดของเคียวยะจะท้องหรือไม่ท้องก็ไม่เคยลดลงไปเลย แต่ฉันก็ไม่ได้ตอบอะไร ก่อนที่จะได้ยินเสียงถอนหายใจของเคียวยะ

"ยังไงเด็กสองคนนี้ ใครซักคนต้องไปรับสมบัติบ้าของคุณ มีชื่ออิตาลีไว้ก็ดี"

เคียวยะน่ารักที่สุด!! ฉันแทบจะกระโจนกอด แต่โดนสายตาดุๆห้ามเสียก่อน

 

"ฮ้าว เรื่องชื่อญี่ปุ่นผมจะตั้งเอง แต่หลังจากผมนอนกลางวันล่ะกัน"

ว่าแล้วคุณแม่ลูกสองก็หลับไปอย่างรวดเร็วข้างเบาะที่สองตาหนูชิงหลับไปก่อน

 

น่ารัก...

 

ขอถ่ายรูปเก็บไว้ซักหน่อย

 

 

กว่าเคียวยะจะตื่นก็บ่ายคล้อยพร้อมกับหน้ายุ่งๆเหมือนไปทะเลาะกับใครมา เด็กๆก็หลับๆตื่นๆ มาหลายรอบยังไม่ออกอาการหงุดหงิดเท่าคุณแม่เลย

 

เคียวยะไม่ปริปากพูดอะไร ไม่รู้ว่าไปโกรธอะไรมา ถามก็ไม่ตอบ จนถึงเวลาเข้านอน จึงอ้าปากพูดได้

 

"ชื่อของเด็กสองคนนั้น"

ผมตั้งใจฟังเต็มที่ แต่เหมือนจะออกหน้าออกตาไปหน่อย เคียวยะเลยตัดบทไม่มีอะไรแล้วล้มตัวลงนอนหันหลังให้อีก

เคยได้ยินว่าคนท้องจะขี้หงุดหงิด แต่ไม่เคยมีใครบอกว่าคุณแม่หลังคลอดหงุดหงิดได้มากกว่าอีก

 

 

รุ่งเช้าเคียวยะก็นั่งมองฉันอึกอัก เหมือนมีอะไรจะพูดแต่ก็ยังลังเลจะพูด ผมคงต้องเค้นออกมาสินะ เป็นซะแบบนี้เดี๋ยวเชื้อหงุดหงิดจะแพร่ใส่ลูกพอดี

"เคียวยะ นายมีอะไรจะบอกฉันรึเปล่า"

เคียวยะก็ยังเงียบ

"เคียวยะ..."

เงียบไม่พอทำท่าจะลุกหนีอีก ท่าทางจะต้องใช้มาตราการขั้นเด็ดขาด

ฉันเลยจับเคียวยะหิ้วพาดบ่า หันไปฝากเจ้าตัวเล็กกับเทตสึคุงที่กำลังเล่นจ๊ะเอ๋กับเจ้านายน้อย ก่อนมุ่งหน้าไปห้องนอน เคียวยะทั้งดิ้นทั้งเตะตวาดเต็มที่ ก่อนจะโดนฉันโยนลงบนเตียงและขึ้นค่อม ใครจะหาว่าฉันเป็นตาแก่ลามกโรคจิตก็แล้วแต่ ถ้ามันคุมเมียเด็กได้ก็ต้องยอม

"เคียวยะ ฉันจะถามอีกทีว่า นายมีอะไรจะบอกฉันรึเปล่า"

"คุณจะทำอะไร แล้วผมก็ไม่มีอะไรจะพูดด้วย"

"ก็จะทำในสิ่งที่ไม่ได้ทำมา 9 เดือนเต็มไง" พูดเปล่าไม่ได้ต้องทำให้เหมือนจริง มือของผมสอดเข้าไปในสาบยูคาตะ ลูบไล้ขาขาวๆ ไม่ได้จับมาตั้งเก้าเดือนยังลื่นเหมือนเดิม อาจจะเป็นฉันเองที่ทนไม่ได้ก็เป็นได้

"เจ้าม้าลามก เอามือออกไป ผม...จะ... อ๊ะ" เคียวยะรีบเอามือปิดปากหลังจากที่ผมย้ายมื้อไปที่จุดรวมสัมผัสของเคียวยะ

"คราวนี้บอกได้หรือยัง ที่รัก" ให้ตายเสียงของฉันไปเสียแล้ว

"ม...ไม่ อืม" ยิ่งได้ยินคำว่าไม่ มือของฉันก็กำแก่นกายเคียวยะไว้แน่น ก่อนที่จะขยับขึ้นลงช้าๆ

"เคียวยะๆ" ให้ตายเถอะ บอกมาซักทีไม่งั้นฉันเองจะหมดความอดทนแล้วกดเคียวยะเสียตอนนี้

"อึ๊ก อึ๊ก.... " ตอนนี้ในห้องมีแต่เสียงหอบหายใจของเราสองคนที่แรงขึ้นพร้อมกับจังหวะมือที่ขยับเร็วขึ้น ฉันรู้จักร่างกายเคียวยะ รู้ว่าขนาดไหนถึงควรจะหยุด

"อ๊ะ!!" เคียวยะร้องขัดใจ เมื่อฉันใช้นิ้วปิดส่วนหัวไม่ให้เขาได้ปลดปล่อย

"ทีนี้จะบอกได้หรือยัง ที่รัก" ฉันถามอีกที ก่อนที่เคียวยะจะพยายามดิ้นให้หลุดจากมือของฉัน แต่มันสายไปแล้ว ฉันยิ่งกดลงไปจนเจ้าตัวแทบร้องเสียงหลง

แถมหันมาฆาตรกรรมฉันด้วยสายตาเขียวปึ๊ด เคียวยะจะรู้ไหมว่ายิ่งทำแบบนั้นมันยิ่งเร้าอารมณ์ฉัน อยากจะปราบพยศ

"ค....คุณไม่อยากรู้หรอก แล้วผมก็ไม่อารมณ์จะเล่า โดยเฉพาะตอนทำแบบนี้ อึ๊ก" เคียวยะเค้นเสียงออกมาอย่างยากลำบาก ไม่มีใครอยากให้ลูกได้รับรู้ว่าพ่อแม่กำลัง เอ่อ ทำรัก แม้เด็กสองคนนั้นจะยังเป็นแค่ทารก

"งั้นหลังจากนี้ สัญญา?"

"อื้อ" เคียวยะพยักหน้ารัวๆ ฉันรู้ว่าเคียวยะเป็นคนรับผิดชอบกับคำพูดตัวเองพอ

"ห้ามคืนคำล่ะ"

ผมพลิกเคียวยะมานั่งคร่อมหน้าขา เคียวยะก็รู้หน้าที่ดี ถอดเข็มขัดกางเกงของฉันมือเป็นระวิง ก่อนจะเอานิ้วฉันมาชโลมด้วยน้ำลายตัวเองแล้วนำมันมาที่ช่องทางสีหวาน ให้ฉันทำหน้าที่ต่อในการเตรียมพร้อมสอดนิ้วเข้าไปควานขยายให้กล้ามเนื้อรอบๆผ่อนคลายลง จากหนึ่งเป็นสอง สองเป็นสาม แยกกลีบเนื้อให้ยืดออกพอที่จะรองรับความใหญ่โตของฉันได้ แต่ดูเหมือนจะไม่ทันใจ เอามือฉันออก ก่อนจะนำแก่นกายของฉันมาจ่อที่ทางเข้าแล้วค่อยๆกดมันผลุบเข้าไปในช่องทางร่วมรัก ค่อยๆนั่งลงไป มือของฉันก็นวดเฟ้นสะโพกช่วยให้ผ่อนคลาย และช่วยกดลงไป แต่ยังไม่ทันถึงครึ่งด้วยซ้ำเคียวยะก็นั่งทับลงไปจนสุด ความเจ็บปวดที่เคียวยะได้รับคงมีมากจนต้องกัดไหล่ของฉันจมมิดเขี้ยวเพื่อกั้นเสียงกรีดร้อง ฉันรู้สึกถึงของเหลวอุ่นๆจากส่วนที่เชื่อมต่อกันของเราสองคน เลือดคงจะไหลสินะ ฉันทำได้แต่ลูบหัวลูบหลังเคียวยะให้ผ่อนคลาย ก่อนที่เคียวยะจะเริ่มยกสะโพกจนแก่นกายข้างในเกือบหลุดและนั่งลงไปอีกที แล้วเร่งจังหวะเร็วขึ้น แรงขึ้น เพราะมีเลือดช่วยเพิ่มความหล่อลื่นทำให้เคลื่อนไหนได้สะดวกขึ้น ฉันช่วยประคองสะโพกช่วยกระแทกกายขึ้นให้โดนในตำแหน่งของจุดวาบหวาม เคียวยะที่เอาแต่กัดที่ไหล่ไม่ยอมคลาย จนฉันต้องใช้เมือเชิดหน้าขึ้นช่วยปิดเสียงสุขสมด้วยริมฝีปาก ลิ้นที่เกี่ยวกระหวัดกันอย่างดุเดือด แข่งกับเบื้องล่างที่กระแทกกระทั้นเข้าหากันอย่างรุนแรงขึ้น จนในที่สุดก็ถึงจุดที่เคียวยะทนไม่ไหว น้ำสีขาวขุ่นฉีดพุ่งขึ้นจากแก่นกายของเคียวยะเปรอะมาเลอะหน้าท้องของเราสอง พร้อมกับหยาดของเหลวที่ฉันปลดปล่อยเข้าไปภายในร่างกายเคียวยะโดยมีผนังนุ่มรัดแน่นเค้นทุกหยาดหยดให้เข้ามาในร่างกายเคียวยะให้หมด ก่อนเราสองคนจะถอนริมฝีปาก ชิดกายกันกระชับไออุ่น หอบหายใจหนักจนตัวโยนเพื่อรับออกซิเจนให้เพียงพอกับที่ใช้ไปอย่างเร่งด่วน

 

เราสองคนต้องอาบน้ำเป็นครั้งที่สองของเช้าวันนี้ด้วยสถิติเร็วปานลมกรด ก่อนจะรีบแต่งตัวกันไปหาลูกน้อยทั้งสองที่ได้ฝากไว้กับพี่เลี้ยงจำเป็นไว้ แล้วได้พบว่าพี่เลี้ยงจำเป็นกับเหล่านายน้อยแสนน่ารักนอนแข่งกันเป็นที่เรียบร้อย ไม่รู้จะขำหรือชมว่าน่ารักดี แต่ก็เก็บภาพไว้

....................................................................................................................................................

 

 

 

"เจ้าสับปะรดต้องการตั้งชื่อลูกของเราแลกกับหนี้บุญคุณที่ช่วยชีวิตผม"

พูดอย่างรวดเร็วจนแทบกัดลิ้นตัวเอง ส่วนเจ้าม้าพยศใช้เวลานั่งประมวลผลอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะมีกิริยาโต้ตอบออกมา

"หา..."

ก็บอกแล้วว่าอย่ารู้ดีกว่า ผมได้แต่นั่งนิ่งรอคำตอบ

"เฮ้อ เอาเถอะหมอนั่นก็ช่วยเราจริงๆ ให้หมอนั่นตั้งชื่ออิตาลีก็ได้ ไงก็คนอิตาลีนี่"

"คุณยอมใช่ไหม" ผมรู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันที

"ถึงมันจะน่าโมโห แต่เพื่อสบายใจของคุณแม่ลูกสอง ฉันยอมก็ได้"

ไม่ว่าเปล่ายังมาบีบจมูกผม ทำยังกับว่าผมเป็นเด็ก หน้าของผมมันฟ้องเลยหรือ

"ทีหลังมีอะไรก็พูด ไม่ต้องให้ฉันต้องทำแบบนั้น" เจ้าม้าบ้าอย่ารื้อฟื้นได้ไหม

"แอ๊ แอ๊" เสียงบุคคลที่สามที่สี่ดังขึ้นเรียกร้องความสนใจ เราสองคนรีบปัดสนธนาทิ้งไปมาเล่นกับเจ้าตัวเล็กต่อ

 

 

"เจ้าตัวเล็กผมสีดำ ชื่อไดสุเกะ" ผมบอกชื่อที่ผมตั้งให้กับม้าพยศฟังพร้อมอุ้มไดสุเกะขึ้นมาและส่งให้พ่อม้าอุ้มต่อ

"เจ้าตัวเล็กผมสีเดียวกับคุณ ชื่อโคฮาคุ" และผมก็ยกโคฮาคุขึ้นมาอุ้มเอง

ไดสุเกะผมสีดำเหมือนผม ตาสีน้ำตาลเหมือนผม ผิวออกโทนสีเข้มเหมือนม้าพยศ

โคฮาคุผมสีทองสว่างเหมือนม้าพยศ ตาสีทองเหมือนกัน แต่เค้าหน้าและสีผิวเหมือนกับผม

"ไดจังกับโคจังสินะ" เจ้าม้าพยศทำการตั้งชื่อเล่นเรียบร้อย จะยอมให้หน่อยก็ได้ เห็นแก่ที่ไม่ได้ตั้งชื่อลูก

และเหมือนทั้งผมและม้าพยศจะหลีกเลี่ยงเรียกชื่ออิตาลีกันโดยไม่ต้องนัดแนะ

ม้าพยศอยู่ต่ออีกสองอาทิตย๋ แล้วก็ต้องกลับไปเคลียร์งานค้างเดือนอย่างจ๋อยๆ ชีวิตที่แสนสงบสุขของผมก็กลับมาเหมือนเดิม.... ไม่เลย

 

พวกสัตว์กินพืชก็ยังมาเยี่ยมเป็นประจำ โดยเฉพาะไอ้หัวหน้าฝูงสัตว์กินพืช ซาวาดะสึนะโยชิ ที่เห่อหลานคนใหม่เอามากๆ ภรรยาตัวเองก็ตั้งสามคน ไปทำมาซักคนสิ

 

การเลี้ยงลูกเป็นกลายเป็นหัวข้อใหม่ที่ผมต้องศึกษา ถึงยังไงผมก็ยืนกรานที่จะทำงาน ด้านการวิจัยไปด้วย และกลับเจอสิ่งผิดปกติกับตัวผมอีกอย่าง...

เนื่องจาก 9 เดือนในการใช้พลังไฟเมฆาติดต่อกันต่อเนื่อง ทั้งเกิดเรื่องผิดปกติกับบูสเตอร์ ทำให้ผมใช้พลังไฟเมฆาไม่ได้ชั่วคราว แต่ผมก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรมาก เพราะไม่ได้เดินทางไปที่ต่างๆ เหมือนแต่ก่อน อีกอย่างมีเจ้าตัวเล็กสองคนก็ยุ่งจะตายแล้ว

 

แต่แล้ว...

อยู่มาวันหนึ่งเจ้าม้าพยศขอให้ผมกับลูกๆย้ายมาอยู่อิตาลีด้วยกัน พอเข้าใจว่ามันดีกว่าที่จะอยู่เป็นครอบครัว เด็กๆก็น่าจะดีใจ

 

แถมติดเรื่องทำให้หมอนั่นอกหักไม่ได้ตั้งชื่อลูก จะยอมหน่อยก็ได้

แต่ผมไม่ให้ยึดลูกผมไปตลอดหรอกนะ!!

 

 

 

อิตาลีหรือ?...คงคิดถึงญี่ปุ่นแย่ แต่ยังไงก็ว่างพอจะกลับมาบ่อยๆ อยากให้เด็กสองคนนั้นพูดญี่ปุ่นได้ด้วย

 

แล้วตอนโตเข้าโรงเรียนค่อยวางแผนอีกที ยังไงก็ตามลูกของผมต้องเข้าเรียนโรงเรียนมัธยมต้นนามิโมริเท่านั้น!

 

ชีวิตใหม่ของผมมีอะไรเกิดขึ้นเยอะแยะ มีเรื่องยุ่งวุ่นวายเกิดได้ตลอด แต่ก็มีความสุขดี

 

จบ

 
 
 
Talk: เชสซังทักแล้วเพิ่งสังเกต เอ๋ มันฟิควันแม่แท้ๆเลย ฮา ว่าไป สวัสดีวันแม่ จะหมดวันแล้วบอกรักคุณแม่กันรึยัง XD
อย่างที่บอก ต่อไปอาจจะเป็นเรื่องสั้นเกี่ยวกับครอบครัวในโมเม้นต์ต่างๆ ที่จริงก็มีเรื่องที่วางไว้ของเด็กสองคน 
 
มีเรื่องนึงที่อุบไว้ในเรื่องคงเพราะนู่ลังเลด้วยและก็อุบไว้เผื่อตอนพิเสษสั้นๆด้วย ถ้าตอนนั้นได้คลอดคงรู้ แต่ก็แน่ชัดหนึ่งคนละนะ 
 
พบกันใหม่เมื่อนู่มีอะไรแว่บเข้าหัวนะคะ ขอบคุณที่ติดตามWhat is love?ถึงสามภาคค่ะ
 
 
นู่
 
 
 
ของแถม
 
นายน้อยตระกูลคาบัคโลเน่กับฮิบาริค่ะ
ใครเป็นใครคงเดาได้นะคะ :P
 
 

Comment

Comment:

Tweet

อ๊ายยยยยยยย น่ารักจัง

ชิ่ออิตาลีจะใช่ดันเต้กับอเลาดิมั้ยน้าาาา อิอิ

น่ารักทั้งเรื่องทั้งภาพเลยค่ะ

#5 By roku-san on 2013-09-23 16:17

นึกภาพเท็ตสึเล่นจ๊ะเอ๋กับเด็กแล้วน่ารักดีจัง cry
วิธีเค้นความลับจากเคียวยะคงไม่มีคนอื่นทำได้นอกจากพี่โน่สินะะะะ!!! ปราบเมียเด็กได้อยู่หมัดทีเดียว
เด็กๆดูเหมือนจะถอดรูปจากปู่ย่ามาเลย อรั๊ง
ปล. สารภาพว่าเพิ่งจะไปตามอ่านเรื่องนี้มาตั้งแต่เริ่มแรกค่ะ orz.. (รู้สึกพลาดของดีไปซะนานเลย)
บอกได้คำเดียวว่าปลื้มมากกกกกก รอติดตามเรื่องต่อไปนะคะ !! (//v//)

#4 By SkyLark on 2013-08-13 11:02

ตื่นเต็มตากับครอบขาว cry
ชอบใจมาตรการเค้นความลับของพี่โน่..เด็ดขาดมาก แต่คงใช้ได้กับคุณนายคนเดียว
ใจจริงแอบอยากเห็นแฝดคู่นี้สลับบุคลิกกันจัง
ปล.ขอบคุณนะคะ อิ่มอกอิ่มใจกับคู่นี้มากๆ ถึงจะแว่บไปติดใจคู่อื่นเรื่องอื่น ก็ยังไม่ฟินมากเท่าคู่นี้..D18 สุดยอดดดด

#3 By chaste-child on 2013-08-13 07:59

ไม่ต้องเดาก็รู้แน่ๆ ค่ะ //เหลือบมองชื่อใต้ภาพ

ท่าทางโคจังน่าจะได้เป็นหลานรักปู่อลาวดิ ถึงคนละสายแต่ก็อิมเมจเดียวกัน ฮาาา หรือปู่แอบมาเกิด //แอบเทใจให้ลับๆ

คิดภาพเท็ตสึเล่นจ๊ะเอ๋แล้วจั๊กจี้   แต่ถ้าเป็นหมอนี่คงต้องเล่นได้แน่ๆ

จบเสียแล้ว เป็นการใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์มากๆ ค่ะ

ปล. สุขสันต์วันแม่นะคะ

#2 By IndigoMist on 2013-08-12 20:49

เด็กๆรักกันเอง จบบริบูรณ์ เย้วว #ผิดมาก..
เป็นครองครัวที่น่ารักจังน้าา น่ารักจังน้าาาา (ノ≧∪)ノ
เป็นฟิคที่คลอดมาเร็วมากและน่ารักมากคับบ แอร๊ยย ///w\\\
สุขสันต์วันแม่ด้วยนะคะะะ ヾ(>∀<☆ヾ)

#1 By TWINs on 2013-08-12 20:10

Tags