ไม่ได้เข้ามานานมากๆๆๆๆๆๆๆๆ จะครบปีไปยังนะ อัพที่เพจตลอดแต่ก็บ่นอิดออดแบบในบล็อคไม่ได้ล่ะนะ"orz
 
งานยังอัพอยู่ที่เพจค่ะ จะเจียดเวลามาอัพที่นี่บ้าง ม..ไม่สัญญานะ"orz
ยังคงอัพรูปวาดกับโดสั้นของฟรี!อยู่ต่อเนื่องค่ะ โดปู่ย่ายังดองอยู่เลยTvT จริงๆเขียนล่วงหน้าไปตอนแล้วแต่ยังไม่ได้สแกนเลยกับยังไม่ได้แต่งภาพแต่งเส้น
 
รู้สึกไม่ดีทั้งเรื่องงานทั้งวาดรูป รู้สึกท้อทุกอย่าง 
 
เรื่องงานเรื่องการ ก็เหมือนโดนเอาเปรียบ พี่ก็ช่างไม่ให้กำลังใจ แม่กับพ่อก็กลัวแต่เค้าจะไม่ส่งงาน ส่งมาเกินค่าจ้างแล้ว"orz
 
วาดรูปไปก็รู้สึกหงอยขึ้นเรื่อยๆ จนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะวาดจริงจัง พยายามไปทำไมนะ
เวลาวาดออกมาก็รู้สึกว่าอยากให้มีคนชมบ้าง... บางคนคิดว่าคำชมมันเป็นน้ำผึ้งบาดคอ แต่สำหรับเรามันเหมือนน้ำปลอบประโลมที่ทำให้เรารู้สึกอยากมีชีวิตอยู่ 
 
ความเงียบมันทำให้คนฟุ้งซ่านไปเรื่อย จนคิดว่ามีคนมาด่าอาจจะดีกว่าเงียบกริบก็ได้
 
 
 
ทุกวันนี้ได้แต่คิดว่าที่วาดไปมันดีจริงๆหรือ โดที่เขียนไปนอกจากเนื้อเรื่องแล้ว ภาพมันไม่เป็นสาระสำคัญเลยหรือ จนคิดประชดอยากวาดเป็นมนุษย์ก้างปลาเลย"orz
 
คนที่อ่านโดเราเพราะเนื้อเรื่องอย่างเดียวไม่ใช่ภาพหรือเปล่า ถึงบอกพยายามเรื่องเนื้อให้ดีที่สุด แต่ถ้าคนไม่ประทับใจกับภาพก็รู้สึกไม่อยากวาด ไม่อยากโชว์ใครเลย
 
เฮ้อ
 
สีก็ลงไม่เทพ เส้นสัดส่วนก็ไม่เป๊ะเหมือนเหล่าเทพ เส้นก็เริ่มตกยุค เบี้ยวก็เบี้ยว
 
เหล่าเทพก็ไม่แล สามัญชนยังไม่แน่ใจว่าจะมองเลยหรือเปล่า
 
 
 
 
 
เป็นแค่เหลือบเงาในวงการจริงๆ *หามุมขุดหลุมฝังตัวเอง
 
 
 
 
 
จบการบ่นแต่เพียงเท่านี้
 
(.  .  )
 
รูปแถมวาดเล่นในกระดาษA4 สำหรับคนที่หลงมาอ่านจิตใจป่วยๆของจขบ.
 
 
 
สุดท้ายจริงละ
ฝากเพจด้วยค่ะ ในfbมันลงโดสบายอ่านเป็นหน้าๆได้ ไม่ต้องคอยหลบเรทด้วย"orz แต่ถ้าไม่เนื้อบ่ากว่าแรงจะกลับมาลงที่บล็อคด้วยล่ะนะ

Comment

Comment:

Tweet

@project0 เรื่องเปลี่ยนเส้นนี้ลำบากค่ะ ถามๆอายุแก่ๆพอกัน เวลาที่เราวาดแบบนี้มาเกินสิบปีแล้วมันเป็นสัญชาติญาณไปแล้วค่ะ ให้จับปากกาอันไหนตอนไหนที่ไหนก็วาดได้เลย จริงๆในใจก็ไม่อยากเปลี่ยนด้วยค่ะ ที่วาดออกเส้นแบบนี้ก็เพราะชอบแบบนี้ด้วย(แล้วบ่นเพื่อ?) เรื่องอนาโตมี่นี่ก็พยายามอยู่ค่ะ แต่กล้ามเนื้อวาดได้แค่ประมาณอนิเม เส้นมันไม่เข้ากันเลย แถมเป็นพวกไม่สนใจเหล่าคอมมิคตะวันตก หนัง ซีรีย์ ดาราเอาซะเลย ไม่มีแรงจูงใจ เห็นเดี๋ยวนี้ได้ยินบ่อยว่าชอบเส้นผสมผสานระหว่างญี่ปุ่นและตะวันตก อา...ทำไม่ได้"orz ไม่ได้ซื้อโดไทยมานานแล้ว มาอเมริกาสี่ปีแล้ว นานพอควรที่ทุกอย่างเปลี่ยนไป เลยไม่มีไอเดียว่าข้างในเป็นยังไง ส่วนใหญ่เห็นแต่เป็นรูปๆค่ะ เวลาเราวาดโดจะชอบเล่นมุมเล่นช่องเน้นโฟกัสให้ดึงอารมณ์ด้วย(ไม่รู้คนอ่านจะรู้สึกไหม) โดคนอื่นทั่วไปจะเป็นไงนะ (อ่านแต่โดญี่ปุ่น"orz)
ส่วนเรื่องฝึกวาดมักจะจบว่าไม่มีเวลา กับเวลาเลิกงานไม่อยากทำอะไรที่ฝืนตัวเองมาก"orz  ไหนจะต้องเรียนภาษาเขียนเวปต่างๆคู่ๆกันไป จริงๆชอบเขียนโปรแกรมด้วยล่ะค่ะ และรู้สึกดีที่จะดีลกับลอจิคมากกว่ารสนิยมคน ถึงงั้นก็ยังต้องดีลกับอารมณ์ลูกค้าแต่รู้สึกไม่เจ็บปวดที่จะต้องเปลี่ยนแบบเวป(ส่วนใหญ่หงุดหงิดเพราะเหนื่อย) มากกว่าให้วาดรูปที่ตัวเองไม่อยากวาดเยอะเลย
เรื่ององค์ประกอบภาพนี้...น่าจะเรียกว่าเทคนิคจากกราฟฟิคดีไซน์มากกว่าค่ะ"orz (บรรจุหลายแขนง) 
เอื้อออออออออ นี่่อ่านแล้วก็ฉึกๆเหมือนกันค่ะ//ทรุด 
เรื่องวาดรูปเราไม่มีคนตามมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว และก็ไม่มีคนตามต่อไป TwT  ส่วนเรื่องฟิคถึงจะเคยมีช่วงดีๆครั้งหนึ่ง แต่แพร์ริ่งนั้นล่มสลายไปแล้ว ตอนนี้ก็เลยช่างเคว้งคว้างยิ่งนัก TwT
เข้าใจอารมณ์เลยค่ะ พยายามมากๆ วาดเป็นวันๆ แต่สุดท้ายความประทับทรงน้อยกว่าคนเทพๆที่ใช้เวลาวาดระดับนาทีเป็นหลายสิบเท่าเสียอีก//ทรุดและร้องไห้  
เคยท้อจนเลิกวาดไปแล้วพักนึงเหมือนกัน แต่เพราะหนุ่มว่ายน้ำแหละทำให้กลับมาวาดอย่างจริงจังอีกครั้ง TwT
งงตัวเองตลอดว่ารู้อยู่แล้วว่าทำงานสายนี้จริงจังไม่ได้ ไม่ควรจะมาทุ่มให้มันขนาดนี้ แต่สุดท้ายการฝืนความอยากตัวเองก็ยากจริงๆ ช่วงที่ยังวาดๆอยู่พยายามเข็นตัวเอง สังเกตว่าอะไรตรงไหนที่เรายังไม่ดีพอ สัดส่วน? เสื้อ? การลงสีที่น่าเบื่อ? เรื่องราวของรูปที่ยังไม่โดนใจ? แต่สุดท้ายก็ TwT
 ช่วงนี้มีทวีต kurobasdaily เคยเข้าไปแจมครั้งหนึ่งเหมือนกันค่ะ เพราะมีหัวข้อที่ทำให้เราอยากวาด แล้วก็คิดว่าเป็นช่องทางที่ดีที่จะทำให้คนมารู้จัก
แปลกเนอะ? เราเองก็ตอบไม่ได้ว่าอยากให้คนมารู้จักเยอะๆทำไม เคยตอบตัวเองว่าเพราะอยากได้เพื่อนที่มีรสนิยมคล้ายๆกันคุยด้วย แต่ตอนนี้ก็มีหลายคนอยู่แล้วในทวีต งั้นก็เพราะอยากดัง? นั่นสินะ เราอยากทุ่มเททำอะไรสักอย่างแล้วได้รับการยอมรับจากคนอื่นชดเชยอะไรบางอย่างในชีวิตก็เป็นได้ อืมมมมมมม แต่พอคิดว่าทำไมเราถึงไม่ทำให้คนอื่นยอมรับในชีวิตจริงแทนที่จะเป็นโลกโซเชี่ยล ความทะเยอทะยานตรงนี้ก็น้อยลง (เราพูดในฐานะที่มีโลกจริงและโซเชี่ยลแยกจากกันน่ะค่ะ)
แต่สุดท้ายรูปที่ไม่สนใจจะวาดก็ไม่อยากวาดจริงๆค่ะ เลยคิดชดเชยให้ตัวเองไปแล้วตอนนี้ว่าวาดอันที่ตัวเองอยากจะวาดพอ อย่างน้อยๆจะได้เป็นความทรงจำดีๆของตัวเองเวลาผ่านไปนานๆ (คิดเรื่องนี้ได้เพราะย้อนไปอ่านบล็อกเก่าๆ) 
สรุปตอนนี้เลยตามมีตามเกิดมากๆ แต่ก็รู้สึกว่าค่อยเป็นค่อยไปแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน
ส่วนนู่ซังที่เป็นผู้ใหญ่กว่าเรามาก เรื่องงานก็คงจะเครียดมากกว่านี้หลายเท่าสินะคะ เราเองแค่สอบก็ยังเครียดเลย TwT เพราะงั้นสู้ๆนะคะ
ที่นู่ซังบ่นเรื่องภาพนั่น อย่างเรื่องรูปวันเกิดฮารุจังนี่เราชอบนะคะ ทั้งองค์ประกอบและสีโทนสบายๆ ไม่คิดว่านี่เป็นจุดที่เริ่มพัฒนาเหรอคะ? อ่านทวีตนู่ซังจะเจอคำว่าลายเส้นเก่าแล้ว อนาโตมี่ไม่เทพอยู่บ่อยๆ ที่จริงเราอ่านแล้วชอบคิดในใจว่าลองปรับๆดูทีละนิดมันก็น่าจะเปลี่ยนมั่งนะ น่ะค่ะ <<แต่ก็แล้วแต่ว่านู่ซํงอยากจะเปลี่ยนมั้ยด้วยล่ะเนอะ.. เราเคยอ่านเจอเคสที่บอกว่า มีคนที่จากวาดรูปไม่เป็น อายุใกล้จะสามสิบแล้ว ฝึกวาด 2-5 ปีแล้วได้ทำงานใน Dreamworks แต่ฝึกหนักมาก แทบเป็นแทบตาย ต้องขยันพรีเซนต์ตัวเอง เลยเปลี่ยนทัศนคติเรื่องความพยายามในการวาดรูปไปเลยค่ะ ที่อยากจะสื่อก็คือ สู้ๆนะคะ ทั้งเรื่องงานและเรื่องวาดรูปเลย 
เราเองตอนที่เริ่มจัดความคิดว่าจะวาดไปทำไม อยากเก่งเพื่ออะไร ถึงได้รู้สึกว่าสู้ในทางที่ถูกที่ควรมากขึ้นค่ะ 
เราอาจจะเด็กอยู่มาก อาจจะไม่เข้าใจในหลายๆมุม แต่มีความพยายามก็ต้องดีกว่าอยู่แล้วเนอะคะ
รออุดหนุนโดอยู่น้าาาาาาา สู้ๆนะคะ > <!!

#8 By projectZORO on 2014-07-03 22:18

คือมันไม่ผิดค่ะที่มีเรื่องใหม่แล้วจะไปพีคคู่อื่น แต่ไม่อยากให้ลืมคู่เดิมค่ะ เหมือนหนูไปพีคมาโคฮารุแต่ก็ไม่เคยลืม D18 เพราะมันเป็นคู่ที่ชอบเป็นคู่แรกเลย แต่หลายๆคนที่รู้จักเลิกกรี๊ดเลิกบ้าไปเลย ทั้งที่แต่ก่อนเคยร่วมกรี๊ดกันมาด้วยกันแท้ๆ

#7 By roku-san on 2014-06-30 14:15

@roku-san เราไม่กล้ายื่นลิงค์ให้เพื่อนตรงๆค่ะ กลัวจะเป็นแบบนั้นเหมือนกัน"orz เป็นคนที่ชอบเรื่องละแพร์ริ่งอยู่แล้วเลยไม่ค่อยมีปัญหา แต่เปลี่ยนไปพีคเรื่องอื่นนี่ก็เป็นเหมือนกัน <--ดังฉึก ก็ยังรักแพร์ริ่งนั้นของเรื่องนั้นอยู่นะ แต่เรื่องแพร์ริ่งพูดยากค่ะ บางคนก็เพิ่งค้นพบช่วยไม่ได้ล่ะค่ะ"orz
บางทีเอาลิ้งไปแปะให้เลยค่ะ (คือบางคนเป็นเพื่อนไง) ว่าอัพแล้วนะ อะไรงี้ รับปากไปงั้นแหละ สุดท้ายก็โดนเมิน เหลือคนที่อยู่กะเราจริงๆไม่กี่คน น้อยมากๆ ส่วนเรื่องแพร์ริ่งนี่จริงมากๆค่ะ แต่หนูไม่ชอบแบบนั้นเลย เคยเป็นแม่ยกมาด้วยกัน แต่สุดท้ายทิ้งคู่นั้นไปหาคู่ใหม่ เหมือนได้หน้าลืมหลังน่ะค่ะ

#5 By roku-san on 2014-06-30 02:02

@roku-san เพราะแต่ละคนอ่านไว้เยอะๆแล้วลืมหรือเปล่าคะ แต่จริงๆมันก็ขึ้นกับว่าช่วงนี้เขาพีคอะไรกันด้วย"orz บางคนหมดความสนใจกับอนิเม/มังงะหรือแพร์ริ่งนั้นไปก็มี
เข้าใจค่ะ มันใช้เวลานาน หนูไม่เคยวาดโดเป็นสิบๆหน้าหรอก แต่เคยวาด 6 หน้า แค่นี้ก็เหนื่อยละ แต่ก่อนเพื่อนหนูก็เยอะเหมือนกัน ตอนนี้เหลือแทบไม่ถึงครึ่งคนเลยมั้ง เหมือนกันเลยค่ะ เคยชมชอบ แล้วก็หายไปเหมือนโดนปล่อยวัด
ที่ยิ่งกว่านั้นคือ...ฟิคค่ะ แบบอ่านแรกๆตามตลอด เราแค่ดอง(หรือไม่ได้ดอง)เลิกตามต่อเฉย แบบ...อ้าว ไม่อยากรู้เรื่องที่เหลือเรอะ ขนาดเอาลิ้งไปประเคนตรงหน้ายังโดนเมิน sad smile  วันๆเลยได้แต่นั่งเขียนพล็อตใน notepad แล้วก็ปล่อยไว้ยังงั้นค่ะ รู้สึกดราม่า ระบายจนไม่มีอะไรจะระบายออกมาแล้ว (เหมือนเจ็บแต่ไม่พูด) ก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะว่าคนอ่านคิดยังไง เป็นเพราะเบื่อ หรือเพราะเราทำผลงานไม่ดีกันแน่

#3 By roku-san on 2014-06-29 19:34

@roku-san มันใช้เวลาวาดหลายสัปดาห์ บางทีก็เกลาเนื้อเรื่องไว้เป็นเดือน คนอ่านอ่านสิบวิจบ เวลามาเจอว่าเงียบสงัดมันรู้สึกเหมือนมีหินหล่นทับเสียจริงค่ะ 
เส้นสมัยนี้ ผสมญี่ปุ่นฝรั่งค่ะเกือบเรียลแต่ไม่เรียลเป๊ะ กล้ามเนื้อสำคัญมากกว่าปกติ แต่พี่วาดกล้ามเนื้อได้มากสุดในระดับอนิเมsad smile 
มีเพื่อนก็ดีแล้วค่ะ พี่นี่มีเพื่อนแต่เพื่อนมันก็ไม่สนใจ เพื่อนที่มีในเนตในทวิต เคยชมชอบ ซักพักเขาก็เลิกตาม เลิกสนใจงานเรา จนคิดได้แต่ว่ามันมีอะไรผิดปกติในงานเราหรือเปล่านะ มันไม่มีอะไรหวือหวาล่ะมั้ง? 
โอ๋ๆ พี่นู่ไม่ได้เป็นคนเดียวนะ หนูก็เป็น
หนูอะไม่กล้าเปิดเพจ(ทั้งที่อยากเปิด) เพราะรู้ว่าไม่มีคนมาสนใจแน่ๆ(เว้นแต่เพื่อนๆ)
หนูท้อเรื่องรูปมากเหมือนกัน ตอนวาดก็วาดสุดฝีมือ ลงสีก็ลงสีสุดฝีมือ แต่...มีเม้นเดียวฮะ
เป็นคนที่ต้องการคำปลอบประโลมเหมือนกันค่ะ เพราะมันจะช่วยให้มีกำลังใจมากขึ้นเยอะเลย
ปล.ถึงคนดูจะชอบแต่เนื้อเรื่อง ก็ยังดีกว่าลายเส้นสวยแต่เรื่องไม่โอนะหนูว่า หนูว่าแก่นแท้ของงานศิลปะคือเนื้อหา มิใช่แค่เปลือกนอก big smile
ปล.อีกที หนูไม่รู้ว่าเส้นพี่ตกยุคป่าว แต่ลายเส้นหนูตกแน่ๆ แลดูเหมือนลายเส้นฝรั่งโบราณ//ไม่ถนัดแนวอนิเม
แต่มันก็เป็นเอกลัษณ์ดีนะ//ต้องมองอย่างนี้
ไม่เป็นไรค่ะ เราชมกันเองก็ได้ confused smile

#1 By roku-san on 2014-06-28 23:03

Tags